Ik ben geen naturist

Ik ben geen “naturist”.
Althans, dat denk ik. Er blijkt kennelijk een heuse filosofie achter “naturisme” te steken. Over de jaren heen welliswaar wat aangepast aan de tijd, want de bloot recreant van nu houdt dan wel ongekleed van de natuur maar graag in luxe, met een borrel op z’n tijd, een lekker stukje vlees op het bord en voor sommigen misschien ook nog met sigaartje toe. Ach ja.

Ook met een aangepaste filosofie, waarin de strenge leer van het naturisme heeft plaats gemaakt voor een omschrijving die rept over respect voor de medemens, de natuur en de gemeenschappelijke naaktheid kom ik niet tot de conclusie dat ik me als pure naturist kon laten bestempelen.

Op zoek naar raad riep ik de hulp in van een kennis die al jaren zijn vut slijt op een naturistenterrein en vast mijn prangende vraag kon beantwoorden. Wat volgens hem nu iemand een naturist maakt .

"Tja .."  Hij keek een poos voor zich uit en begon daarna over respect naar elkaar toe, aandacht voor de natuur en het plezier van gemeenschappelijk naakt te lopen. “Het is een gevoel, weet je”, zo besloot hij.

Met dat respect naar elkaar toe zit het wel snor bij mij. En ook heb ik meer dan gemiddelde aandacht voor de natuur. Alleen dat gemeenschappelijk naakt lopen ligt wat moeilijker, want mijn dagelijkse gemeenschap is nogal gesteld op het dragen van kleren, zodat ik in de praktijk eigenlijk als enige in adams kostuum rondloop.

Ik ga, om af en toe het gevoel van gemeenschappelijk naakt te ervaren, bij uitzondering wel eens een (bloot)sauna in of bezoek bij een open dag een naturisten terrein in m’n blootje. Dat maakte mij natuurlijk geen echte naturist, doch dat zag ik volgens de kennis helemaal verkeerd.
“Ik zit hier ook vaak alleen op het terrein en ik dan ben nog steeds een naturist hoor”, riep hij lachend.

“En wat is dan het verschil met een nudist?” begon ik na zijn uitleg, want ik greep deze gelegenheid aan om ten ene male helderheid te verkijgen over de gangbare definities en benamingen voor blootlopers. Daarom vind ik “naaktstrand“ een mooi woord; lekker eenduidig en heel helder in waar het voor staat.

Het werd nog een lange avond. Als ik de volgende morgen, om lekker wakker te worden, met een kop thee in de eerste zonnestralen van de dag sta, denk ik over het gesprek na.

Was het nu duidelijk wat is was?
Nee.

Maar maakt het wat uit wat voor naam je aan bloot lopen geeft?  Welnee.
Zolang je maar lekker in je vel zit met zonder kleren aan.
En dat zit ik.

Artikel door: Jeroen Oost