Zo simpel.

Zo simpel.

Je kent het wel. Een feestje. Hapje, drankje, en dan komt het ter sprake: de vakantie. De volgende zomervakantie.

Als ieders plannen op tafel liggen wordt het mijn beurt. "Nou", zeg ik, "ik weet het nog niet. Het valt niet mee om iets leuks te vinden". En voor ik het in de gaten heb, vertel ik dat wat wij zoeken moeilijk te vinden is. En zo graaf ik mijn eigen graf.

Ik kan er niet meer omheen. Er zit niets anders op dan te vertellen dat ik zoek naar een kleinschalig hotel waar je naturistisch op vakantie kan. Een oorverdovende stilte vult de kamer. Alle ogen zijn op mij gericht. Wat? Naturistisch? Blikken van onbegrip, ongeloof en onbehagen zijn mijn deel.

Iemand reageert. Hij vindt het ronduit smerig. Al die vieze lijven. Hij moet er niet aan denken. Een ander is wat genuanceerder en zegt dat het niets voor hem zou zijn maar, "ieder zijn eigen voorkeur". Dan wederom die stilte.

Een zwager heeft de discussie in stilte aangehoord. Hij vraagt wat ik nou zo prettig vind aan een naturistische vakantie. Ik vertel hem over de speciale sfeer, de prachtige locaties en dat het niets te maken heeft met seks. Allemaal hangen ze nu aan mijn lippen.

Dan antwoordt zwager: "eigenlijk denk ik dat ik het wel begrijp. Weet je, als ik in de zomer gedoucht heb, dan vind ik het ook lekker om nog even in mijn blootje rond te lopen."

Wat kan een toelichting soms toch simpel zijn.

Meer columns van Ger zijn te lezen op www.gerheimans.nl