Vakantie

Vakantie,

Iedereen praat weer over vakantie,
Wie er met mij over begint is aan het verkeerde adres.
Mijn vakantiebestemming is mijn paradijsje onder de hemelsblauwe lucht voor mijn caravan op de naturisten camping.
Men zegt dan al gauw: ik ben aan vakantie toe….

Dat houdt dus in, dat de spreker niet gelukkig was voordat hij dat zei. Dat is jammer.
Men moet dus niet op vakantie gaan, maar vooraf prettiger leven en dan hoeft men niet op vakantie. Wijze woorden van wijlen Godfried Bomans.

In mijn jonge jaren, in de vorige eeuw, zijn wij wel eens met een tent op vakantie geweest.
Tot ik ontdekte, dat de leefruimte wel erg klein was, mijn fornuis was geminimaliseerd tot 1 wankel kookpitje.

Ik moest mijn bed opblazen, die dan ook leegliep als ik dat niet wilde. Dat ik ’s morgens in de vroegkou naar een douche moest wandelen, wat ik thuis om de hoek in behaaglijke warmte kon doen. Een sleurhut is dan iets minder Spartaans, maar in het gevang gunnen ze je meer ruimte dan in een rijdend mobiel.

Dat is eens maar nooit weer, kwamen wij tot de conclusie. Temeer daar mijn caravan dagen reizen verwijderd lag en mijn dagelijkse aanwezigheid moest ontberen.
Ja, maar zullen jullie zeggen, wij gaan altijd in een hotel.
Daar wordt voor je gekookt. Nou, dan laat ik nog liever een kok bij mij thuis koken. Dat is nog goedkoper ook.

Als het regent zit je opgesloten in een kamer, die niet jouw smaak en indeling is.  
Vereenzaamd staar je naar buiten tussen de regendruppels door naar een vreemde wereld en je wenst je elders. Je vrienden zitten nu in de kantine en leggen gezellig een kaartje ondanks of dankzij de regen.

Het ergste is het zogenaamde ‘trekken ‘. Hierbij laadt men alle minimaal benodigde spullen op je rug en vertrekt richting een berglandschap. Dat had je makkelijker met de auto kunnen doen. Dan was je niet bezweet en afgetobd in dat berghotel aangekomen. Als ik deze tobbers zie gaan bekruipt me altijd de neiging om ze op te pikken en in het dichtstbijzijnde hospitaal menslievend af te leveren.
Ik raad iedereen dan ook aan om je geheel te ontbloten en languit op een ligstoel te gaan liggen voor je eigen caravan. Je bent omgeven met alles wat je lief en dierbaar is. Het ontbreekt je aan niets.
Je gedachten gaan uit naar volle vliegtuigen en reisbussen met martelaren en je denkt: ik zit er niet in.
Proficiat.

Ab Seurt.